Gegeneraliseerde angststoornis

Ben je wat men noemt een geboren piekeraar, over bezorgd en heb je voortdurende angst en paniekaanvallen die je niet kunt onderdrukken, ook al weet je dat er geen enkele reden voor bestaat?

Dan je wellicht last van een gegeneraliseerde angststoornis

Die komen veruit het meest voor bij bejaarden, maar dat wil zeker niet zeggen dat andere leeftijdsgroepen er niet mee te maken krijgen. Integendeel, zelfs meer en meer jonge kinderen krijgen er last van. Wat is zo’n gegeneraliseerde angststoornis en waar vinden ze hun oorsprong? Maar liefst tien procent van onze bevolking krijgt met men zo’n gegeneraliseerde angststoornis te maken, velen zelfs zonder dat ze het zelf beseffen. Dat heeft te maken met het feit dat een sluitende diagnose erg moeilijk is te stellen. In heel wat gevallen heeft men immers te doen met erg vage symptomen die ook aan andere aandoeningen kunnen worden gelinkt. Patiënten die lijden aan deze angststoornis blazen kleine tegenslagen zodanig op en zien de toekomst zo somber in dat ze het ook hun naaste omgeving erg moeilijk maken. Al hun onnodige angsten dragen ze over op al diegenen waarmee ze samenleven. Patiënten met een gegeneraliseerde angststoornis weten nochtans dat hun angst en bezorgdheid op niets is gebaseerd. Wat ze ook al zouden willen doen, niets helpt zodat uiteindelijk hun angst hun doen en laten gaat domineren. Extreme paniekaanvallen zijn er het rechtstreekse gevolg van en maken het allemaal nog moeilijker dan het al is.

Symptomen

Naast de reeds genoemde extreme angst en spanningen, zijn rusteloosheid, verhoogde prikkelbaarheid, spierspanningen, hoofdpijn, overvloedig transpireren, concentratiestoornissen, misselijkheid, braken, vermoeidheid, slaapproblemen en trillingen in spieren de meest voorkomende symptomen van een gegeneraliseerde angststoornis. Word je regelmatig met minstens drie van deze symptomen gedurende minimum zes maanden geconfronteerd? Dan is je risico op zo’n angststoornis erg groot.

Gegeneraliseerde angststoornis

Oorzaken

Over de oorzaken van zo’n gegeneraliseerde angststoornis weet men eigenlijk nog niet zoveel. Een klein aantal zijn al wel bekend. In sommige gevallen zijn dit soort angstaanvallen erfelijk bepaald. Verder toonden recente wetenschappelijke onderzoeken aan dat een andere oorzaak een chemische fout in de hersenen betreft. Abnormale concentraties aan neurotransmitters die alle prikkels naar je hersenen doorsturen en sommige levensgewoonten het ontstaan van deze gegeneraliseerde angststoornissen negatief beïnvloeden.

Behandelingen

Naast allerlei kalmeermiddelen en zelfs antidepressiva bereikt men met cognitieve gedragstherapieën veruit beste resultaten. Tijdens een behandelingssessie stelt men de patiënt gedurende een periode bloot aan alle bekende factoren die de aanvallen veroorzaakten (exposure). Met behulp van een recente therapie worden patiënten op hun beurt geleerd zich te concentreren op datgene dat hun negatief kan beïnvloeden (Acceptatie en Commitment Therapie of ACT). Relaxatie therapie of de toegepaste ontspanningstherapie leert patiënten met angststoornissen ook in moeilijke en voor hen angstaanjagende situaties zich zoveel mogelijk te ontspannen. Nog recenter is de metacognitieve gedragstherapie waarmee men hoofdzakelijk de problemen aanpakt waarmee de betrokkenen worden geconfronteerd. Na nauwe samenspraak met de patiënt wordt dan een aangepaste therapie opgesteld. Een gegeneraliseerde angststoornis komt ook bij jonge kinderen en tieners voor en zijn dan meestal het gevolg van tegenvallende school- en/of sportprestaties. Deze kinderen moeten voortdurend gerustgesteld en aangemoedigd worden.